Είδα τελικά την τρομερή ταινία Black Coal, Thin Ice, που πήρε τη χρυσή άρκτο της Berlinale φέτος. Κι αλήθεια πολύ το φχαριστήθηκα, πρώτον, διότι είχα να πάω σινεμά απ’ τον καιρό του Νώε, δεύτερον, επειδή δεν το είδα μεταγλωττισμένο, τρίτον, επειδή πήγα πάλι στο μικρό αμβουργέζικο σινεμά της Sternschanze, και στην τελική, επειδή είδα ένα από τα καλύτερα θρίλερ στην Ιστορία του Κινηματογράφου. Μια σκηνοθεσία με ειρωνικές στιγμές, με παιχνίδια, με αίσθηση του σασπένς όπως ο Ντε Πάλμα στα καλά του, με feeling στην αποδόμηση της «σοβαρής» ατμόσφαιρας, με αγάπη και σωστή διδασκαλία στους ηθοποιούς, με λίγα λόγια, φτου του-φτου του. Η ταινία διαδραματίζεται στη Βόρεια Κίνα, εκεί που ελάχιστες διαφορές θα βρεις από τη Σιβηρία, με φόντο φτωχά σπίτια, παλιά αυτοκίνητα, χαζά μηχανάκια, πρόχειρα εστιατόρια, δηλαδή η επαρχία της Κίνας όπως τη γνώρισα, όπως με «τρόμαξε», όπως με «εκνεύρισε», κι όπως με αγκάλιασε και την αγάπησα. Ο ήρωας της ιστορίας είναι ο κλασικός μπάτσος με το κοφτερό μυαλό και τα μεγάλα πάθη, τις πληγές στην ιδιωτική του ζωή, και τη ροπή προς το αλκοόλ. Συνταγή που πιάνει.
Ένα ξωτικό, ένα alien ανάμεσα στους καλοσιδερωμένους, καλοχτενισμένους, και ορθόδοξους γραφειοκράτες αστυνομικούς της υπηρεσίας του –ακόμα και ο καλύτερός του φίλος που πεθαίνει, είναι καφές machiato, δηλ. κορρέκτ με μια σταλαγματιά «ανορθοδοξίας». Με τα σίγουρα, λοιπόν, ο πανέξυπνος σκηνοθέτης 刁亦男, που, λέει, έγραφε το σενάριο επί οχτώ χρόνια –σίγουρα θα έκανε κι άλλες δουλειές για να βρει τα λεφτά της ταινίας, δεν θα καθόταν στο γραφείο του 8 χρόνια να το γράφει- τα έβαλε όλα μέσα κι έκανε μια υπέροχη κινέζικη μαλατάνα. Η μαλατάνα είναι ένα τσουκάλι σαν hot pot, που μπορείς να βάλεις ό,τι γουστάρεις, από λαχανικά, -κυρίως-, noodles, κρεατικά, αλλαντικά βασικά, θαλασσινά, να ρίξεις την άμμο της θάλασσας σε καρυκεύματα, και φυσικά, να το φλομώσεις στο μπούκοβο με σπορέλαιο. Ξύδι, κανέλα, κι είσαι έτοιμος. Αυτή η ταινία-μαλατάνα, λοιπόν, έχει, όπως είπα, αλκοολικό πρώην μπάτσο πανέξυπνο αλλά τραυματισμένο ψυχικά και σωματικά, έχει τον καλό της παρέας να πεθαίνει σχετικά νωρίς, έχει μοιραία γυναίκα που την ερωτεύεται ο ήρωας, γυναίκα θύμα και θύτης, μυστηριώδης, αδύναμη και συνάμα διαβολική, πειρασμός και τραγωδία, του στιλ «αφήστε με στη μοίρα μου, είμαι ήδη χαμένη, δεν θέλω προστασία» και σε τραβά επειδή από μακριά μυρίζει έγκλημα. Υπάρχει η πιο, ίσως γοητευτική μορφή και εξωκοσμικά μυστηριώδης, ο συνεργάτης της μοιραίας στο καθαριστήριο που διαθέτει –τρομερό σκηνικό φόντο αυτό το άθλιο κινέζικο καθαριστήριο. Παραπάνω δεν σας λέω, όσοι δεν την είδατε, τρέξτε, πληρώστε να τη δείτε. Σήμερα, πάντως, θα ξαναμαγειρέψω μαλατάνα.
ΥΓ, στη σκηνή του σεξ πάνω στη ρόδα του λούνα παρκ, λες, «Παιδιά, ήσυχα, πολύ τρίζει». Και μόνο που ο μάγκας είχε στύση σε τόσα μέτρα ύψος με αλυσίδες που τρίζουν και ποιός ξέρει τι κινέζικη ασφάλεια έχουν, αξίζει ως ήρωας αστυνομικού. Ξεπερνά σε γενναιότητα και τον Max von Sydow ως εξορκιστή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου